กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
กษัตริย์ผู้ทรงไม่ติดในลาภยศ
ณ อาณาจักรสิริวัชร อันเป็นอาณาจักรที่มั่งคั่งและงดงาม ปกครองโดยพระเจ้าวิโรจน์ชัย ผู้ทรงมีพระปรีชาสามารถและทรงเป็นที่รักของพสกนิกร
วันหนึ่ง มีนักปราชญ์ผู้หนึ่ง นามว่า 'ปัญญา' ได้เดินทางมายังอาณาจักรของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
ปัญญาเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ และมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่ว
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงทราบถึงกิตติศัพท์ของปัญญา จึงมีรับสั่งให้นำปัญญามาเข้าเฝ้า
"ท่านปัญญา ยินดีต้อนรับสู่สิริวัชร" พระเจ้าวิโรจน์ชัยตรัสด้วยรอยยิ้ม
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเป็นเกียรติยิ่งที่ได้เข้าเฝ้า"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงสนทนากับปัญญา
"ข้าได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน ข้าอยากจะขอคำปรึกษาจากท่าน"
ปัญญาขานรับ
"หากสิ่งใดที่ข้าพเจ้าสามารถช่วยเหลือได้ ยินดีเสมอพ่ะย่ะค่ะ"
ทั้งสองสนทนากันอย่างถูกคอ
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความรู้และความเฉลียวฉลาดของปัญญา
"ท่านปัญญา หากท่านประสงค์สิ่งใด ขอให้บอกข้า"
ปัญญาน้อมศีรษะ
"ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์สิ่งใดเป็นพิเศษพ่ะย่ะค่ะ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าอยากจะให้ท่านเป็นที่ปรึกษาของข้า"
ปัญญาลังเล
"แต่ว่า..."
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแย้ง
"ข้าเห็นว่า ท่านมีปัญญาญาณที่สามารถช่วยเหลืออาณาจักรของเราได้"
ปัญญากล่าว
"ฝ่าบาท ข้าพเจ้ามิได้ประสงค์ตำแหน่งใดๆ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงตรัส
"ข้าจะยกย่องท่านให้เป็นมหาอำมาตย์"
ปัญญาส่ายหน้า
"ข้าพเจ้ามิได้ต้องการลาภยศสรรเสริญ"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงแปลกใจ
"เหตุใดเล่า?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้ามีความสุขกับการเรียนรู้ และแบ่งปันความรู้"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงพิจารณา
"หากท่านไม่ต้องการตำแหน่งเช่นนั้น แล้วท่านต้องการสิ่งใด?"
ปัญญากล่าว
"ข้าพเจ้าเพียงต้องการพื้นที่เล็กๆ ในอาณาจักรของท่าน เพื่อตั้งเป็นสำนักเรียน"
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงยิ้ม
"แน่นอน! ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ"
ปัญญาได้ตั้งสำนักเรียนขึ้น และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้คนมากมาย
พระเจ้าวิโรจน์ชัยทรงประทับใจในความไม่ติดในลาภยศของปัญญา
"ท่านปัญญา ท่านเป็นแบบอย่างที่ดี"
ปัญญาน้อมรับ
"ข้าพเจ้าเพียงทำในสิ่งที่ตนเองรัก"
ในที่สุด ปัญญาก็ได้กลายเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญของพระเจ้าวิโรจน์ชัย
แม้ว่าจะไม่ได้มีตำแหน่งสูงส่ง แต่เขาก็ได้ทำประโยชน์ให้แก่อาณาจักรอย่างมหาศาล
อาณาจักรสิริวัชรจึงเป็นอาณาจักรแห่งปัญญาและความเจริญรุ่งเรือง
— In-Article Ad —
💡คติธรรม / ข้อคิด
การไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ย่อมนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง.
บารมีที่บำเพ็ญ: อุเบกขาบารมี, วิริยบารมี
— Ad Space (728x90) —
นิทานชาดกเรื่องอื่นที่น่าสนใจ
509ปกิณณกนิบาตพระโพธิสัตว์เป็นงูผู้มีเมตตา
พระโพธิสัตว์เป็นงูผู้มีเมตตา ในอดีตกาลอันไกลโพ้น นานมาแล้ว เมื่อครั้งที่พระโพธิสัตว์ยังทรงเวียนว่าย...
💡 แม้จะเป็นสัตว์ที่มีพิษร้าย แต่หากมีจิตใจที่เปี่ยมด้วยเมตตาและกรุณา ก็สามารถเป็นที่รักและที่พึ่งของผู้อื่นได้
70เอกนิบาตกุรุงคชาดก
กุรุงคชาดก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระพุทธเจ้าของเรายังทรงเป็นพระโพธิสัตว์ เมื่อครั้งที่พระ...
💡 แม้จะอยู่ในสถานการณ์อันตราย ก็ไม่ควรละทิ้งความเมตตาต่อผู้อื่น และการเสียสละเพื่อผู้อื่นย่อมนำมาซึ่งผลดีในที่สุด
25เอกนิบาตจุลลเสฏฐิชาดก
จุลลเสฏฐิชาดกในสมัยพุทธกาล ณ เมืองสาวัตถี อันเป็นเมืองที่รุ่งเรืองด้วยพระพุทธศาสนา มีชายหนุ่มผู้หนึ่...
💡 ความฟุ่มเฟือยและความโลภเป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ ควรประหยัดอดออม ขยันหมั่นเพียร และใช้ทรัพย์สินที่หามาได้ด้วยความชอบธรรม
188ทุกนิบาตอตุโลชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์)
อตุโลชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์) ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ กรุงมิถิลา แคว้นวิเทหะ กษัตริย์นามว่า มหาปชาบด...
💡 ความกล้าหาญและความเสียสละที่เกิดจากจิตใจอันบริสุทธิ์ สามารถนำมาซึ่งผลดีอันยิ่งใหญ่ และสามารถช่วยเหลือผู้อื่นให้พ้นจากความทุกข์ยากได้
184ทุกนิบาตสีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์)
สีวิชาดก (เรื่องพระโพธิสัตว์) ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์ทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระเจ้าสีว...
💡 การเสียสละที่แท้จริง ไม่ใช่การสูญเสีย แต่คือการได้รับสิ่งที่มีค่ากว่า การให้ทานย่อมนำมาซึ่งบุญบารมี และเป็นหนทางสู่การหลุดพ้น
150เอกนิบาตกุมภชาดก
กุมภชาดก ณ ดินแดนอันไพศาลแห่งชมพูทวีป ในยุคสมัยอันรุ่งเรืองแห่งกรุงพาราณสี มีพระโพธิสัตว์เสวยพระชาต...
💡 การมีปัญญา ความดี และการบำเพ็ญทานบารมี ย่อมนำมาซึ่งความสุข ความเจริญ และความสำเร็จในชีวิต
— Multiplex Ad —